Bazılarımızın hayatında onlar hızla, ve sağlam bir yer edinmişlerdi. İçten, samimi, bizden farkı olmayan insanlardı sanki. İki tane orjinal vokal, iç gıdıklayıcı melodiler ve siktirik bi asiliğin harika kıvamı; hala tadı damağımda.
Ben çok seviyordum gerçi, kendimi buluyordum tınılarında amma velakin bir çokları yoğun bir antipati duymuştu onlara; birçoklarınınsa varlıklarından haberi dahi olmamıştı.
Olsun.
Onlar geçekti bana göre, vitrin malı, sahte ve reklamlı değildi.(belki bu düşüncem bir ideadi sadece ??)
Hayattan herkes alacak bişey bulmak zorunda değildir ve bazıları doğuştan kaybetmiştir.
İşte Libertines bu çağın, bizlerin "no future!" çığlığıydı.
Sevdim onları çünkü bu koskoca hayatı s.klemeyen başka insanların olduğunu hissettirdiler bana.Yalnızlık ve terk edilmişlikten kurtardılar.Onların hisleri vardı, lanet bir mantıkları değil.
Ancak bu neşeli film, kısa sürdü; artık libertines yok.
Ama ben yine de dönüp dolaşıp elime bir libertines cdsi almaktan kendimi alı koyamıyorum.
Kim ne derse desin onların müziği için, ben hala dinliyorum.
Baby shambles ve dirty pretty thingse gelince, carl ve petei kardeşim kadar sevsemde bu gruplar benim için yok gibi bişey.Ben ikisini bir arada seviyorum; paul ya da johndan yosun bir beatles nasıl düşünülemezse, ben de onları ayrı yerlerde düşünemiyorum.
Evet, belki garajda(koskoca garajda) benim gibi hisseden bir kaç kişi daha vardır diye düşündüm ve bu galeriyi açtım.Tüm sevenlerine sevgilerimle...
Not: koyduğum bütün resimler henüz çıkmadı; carl'ın fotoları filan bir an evvel yayınlanır umarım.
23 Temmuz 2006 Pazar | Yazan:
çekirge
GaRaJ'daki ilgili yorumlar
