Blues gitarda kullanılan çok çeşitli teknikler olduğundan bahsetmiştim. Bunların hepsine girmeyeceğim ama en temel teknikten de bahsetmeden geçmek istemiyorum.
Bend!
Bendin amacı basılan teli bükerek gerilimini arttırmak ve daha tiz bir sese ulaşmaya çalışmak (yarım, bir, bir buçuk hatta iki tam ses! Genelde yarım ve bir ses) veya basılıp bükülmüş bir teli bırakarak daha pes sese gitmektir. Çok kolay denilerek bazı kişiler tarafından hor görülmesine rağmen bendle çalmak inanılmaz zor bir tekniktir. Doğru yapan kişinin elinde ise (Albert King) inanılmaz güzel sonuçlar verir. Bend için, blues'u tanımlayan teknik diyerek de konuyu özetleyebiliriz. Bunun nasıl yapıldıgını bilmiyorsanız bilen birisinin size anlatmasını isteyin, çünkü bunun blues çalmak isteyen birinin mutlaka doğru öğrenmesi gereken bir konu olduğunu düşünüyorum.
Konuyu somutlaştırmak istersek, mesela ince mi telinde la notasına (5.perde) bastığımızı düşünelim. Mi pentatonik gamını kullanarak bir solo atıyoruz. Aynı telde bir tam ses ince olan 7. perdedeki si notasını bend çalmak istiyoruz. Bunun icin 5. perdedeki 3. parmağımızı kuvvetle basarak teli yukarı dogru si sesini duyana kadar çekelim. Ve işte başardık!
Gitar çalarken tellere asılmaktan korkmayın ve doğru sesi bulana kadar uğraşın. Kopacağı varsa kopar zaten, kendinizi kasmanıza ve çok kibar olmanıza gerek yok. Önemli olan tellerin yerinde durması, akordun bozulmaması değil, sizin keyifle gitar çalmanızdır.
Aynı anda iki teli birden penayla çalıp bend yapabilirsiniz. Böylece daha agresif bir duygu verebilirsiniz.
Çalmakla ilgili söyleyebileceğim son söz gitarınıza dokunmaktan korkmayın. Tellere kuvvetli vurun, yavaş vurun çekin onları, aşağı asın stüdyoda yukarı çekin göbeğinizin üstüne her şeyi deneyin. Sanatta tek bir güzel tanımı yoktur. Kendiniz için en uygununu bulana kadar, istediğiniz en güzel sesleri duyana kadar gitarınızı kurcalayın. Bu konuda asla çekingen olmayın.
Öncelikle teşekkür ederim çok aydınlatıcı bir makale olmuş.
Fakat "Boogie John Lee Hooker'ın yarattığı bir blues türevidir" demişsin, benim bildiğim JLH'den önce Boogie akımı vardı Albert Ammons gibi gitaristler ile.
konservatuardan daha iyi bluescu çıkabilir..teknik olarak kendini geliştirmen gerekiyorsa bu işin teorisini bileceksin..Big Joe ların,Robert Johnsonların,Sonny Terrylerin,Browm Mcghee lerin dönemi geride kaldı..adam gibi bir blues müzisyeni olmak için teoriyi bilmek lazım.
iyi bir çalışma olmuş..arkadaşlar siteye yeni üye oldum.söylersem reklam olur mu bilmiyorum ama googleda "guitar scales" diye aratıp ilk çıkan linke tıklarsanız çok eğitici bir gam bilgisiyle karşılaşırsınız..bilenler vardır belki? ama bilmeyen arkadaşlarımız öğrensin..bu arada nick olarak heryede dorianı kullandığım için burda da onu aldım..daha doğrusu by_dorian şeklinde..bu nicki kullanan arkadaşlar kızmasın lütfen... :)
zamanında ''oh my baby'' diyen, missisipi, louisiana ve benzeri ovalarda varoluş mücadelesi veren siyahların; önceleri evlerinde sonra kiliselerde daha sonrada aylarca süren gece kulübü turnelerinde dünyaya yaydığı blues, new orleans, chicago gibi şehirlerde başını kaldırabilmiş. Blues'un son mabedi Beale caddesinde ki hareketlilikte bittikten sonra olay, çeşitli devlet politikalarıyla ''go johnny go'' derecesine gelmiş. Beyazların bu müziği daha sert bir forma sokmasından sonra 50' 60' blues tarzı bazı radyo istasyonlarının cızırtılı kayıtlarında kalmış ve böylece muddy waters'ın b.b king'e bıraktığı miras günümüzde yavaş yavaş bar köşelerinde adeta ordu kalabalığında ki blues gruplarına devrolmuştur. tabi bu konuda ansiklopedi bile yazzılır ama arkadaşın yaptığı makaleyi görünce dayanamadım çok da hoşuma gitti, uykuya yenik düşmemeye çalışaraktan bişeyler paylaşmak istedim.. eyvallah
gerçekten baya emek haracamışsın düşüncelerine tamamen katılıyorum!!!blues'un mantığını çok güzel anlatmışsın ama teknik bilgiler falan biraz eksik ve yanıltıcı!!gerçekten teşekkür etmek gerekir emeiğin için
İlk olarak;
yazar, "son söz" bölümünde olumsuz eleştiriye neden olabilecek her türlü yoruma son noktayı koymuştur. Anlamayanların bir kez daha dikkatlice "son söz" bölümünü okumalarını rica ediyorum. Tamamıyla kişisel deneyim ve birikimlerine dayandığını belirtmiş; okuyucuları bu makaleyi ezberlemeye değil, daha çok blues dinlemeye ve hakkında okumaya yönlendirmiştir. Bu makalenin bir otorite tarafından yazıldığını iddia etmemiş; aksine kendi serüveninin başkalarına feyz olmasını dileyerek kaleme aldığını açıkça vurgulamıştır.
İkincsi;
hakkında türkçe kaynağın hemen hemen hiç bulunmadığı bir konuya daha faydacı yaklaşılması gerektiği taraftarıyım. Yıpratmak yerine bu bilgilerin sömürülmesi lazım. Keza tekrarlamaktayım ki; bu konuda ve bu verimlilikte TÜRKÇE KAYNAK YOK!
Üçüncüsü;
konu hakkında yeterli kaynağa ve donanıma sahip arkadaşların, bundan daha iyi makaleler yazmaları garaj için daha faydalı olacaktır.
Tebrikler dostum! Ruhuna, parmaklarına, blues için feda ettiğin yıllara sağlık diyorum.
GO JOHNNY GO GO GO!
arkadaşı gerçekten duygu ve düşüncelerini gayet açık bir şekilde insanlarla paylaştığı için takdir ettiğimi söyleyeyim.Müziğin kökü olan blues gerçekten çok içten,manalı bir müzik.Umarım Türkiye'de de hakettiği yere gelir.
iddaalı bir konudur müziğin nasıl çalınması gerektiği belki Fazıl Say motzart'ı nasıl yorumladığını anlatabilir ama alçak gönüllülükle shopen'i çaldığını ama daha iyi çalanların bunu anlatması gerektiğinide söyler.(bu nacizane bir örnektir.) müziği hakikaten teoride ve pratikte bitirmek ki bu kendine müzisyen diyen biri için pekte mümkün değildir.bir virtüöz bile halen kendi alanında çalışmakta ve bunu geliştirmektedir.bilimsellikten asla uzaklaşılmamalıdır.duygu desen hergün bambaşka duygular içindesin. beni en çok korkutan jazz veya blues yaptığını söyleyen amatörlerdir.burada eleştirdiklerim bu makaleyi yazan müzisyen arkadaşım değildir.şahsımda dahil olmak üzere ahalidir muhatabım.flyfinger arkadaşımıda destekler nitaliktedir bu yorum .
cok ıyı acıklayıcı ve sanatın nasıl olması gerektıgını vurglayan bır makale ınsanlar bunu okuyunca gercekten de aydınlancaklardır. tebrık edetım yasasın sanat yasasın blues yasasın rock
Bendin amacı basılan teli bükerek gerilimini arttırmak ve daha tiz bir sese ulaşmaya çalışmak (yarım, bir, bir buçuk hatta iki tam ses! Genelde yarım ve bir ses) veya basılıp bükülmüş bir teli bırakarak daha pes sese gitmektir. Çok kolay denilerek bazı kişiler tarafından hor görülmesine rağmen bendle çalmak inanılmaz zor bir tekniktir. Doğru yapan kişinin elinde ise (Albert King) inanılmaz güzel sonuçlar verir. Bend için, blues'u tanımlayan teknik diyerek de konuyu özetleyebiliriz. Bunun nasıl yapıldıgını bilmiyorsanız bilen birisinin size anlatmasını isteyin, çünkü bunun blues çalmak isteyen birinin mutlaka doğru öğrenmesi gereken bir konu olduğunu düşünüyorum.
Konuyu somutlaştırmak istersek, mesela ince mi telinde la notasına (5.perde) bastığımızı düşünelim. Mi pentatonik gamını kullanarak bir solo atıyoruz. Aynı telde bir tam ses ince olan 7. perdedeki si notasını bend çalmak istiyoruz. Bunun icin 5. perdedeki 3. parmağımızı kuvvetle basarak teli yukarı dogru si sesini duyana kadar çekelim. Ve işte başardık!
GaRaJ'daki ilgili yorumlar
