Hayat...Bir kez daha ihanet etti bana Kabul ettim bazı şeylerin asla değişmeyeceğini İzin verdim o küçük beynin acılarımı büyütmesine Ve bu bende kimyasal bir bağımlılık yarattı..Akıl sağlığım için
Evet düşüyorum Ne kadar sürer yere çarpmam? Anlatamam sana neden kırgın olduğumu Hiç merak ettinmi neden yalnız kalmayı tercih ettiğimi? Ve kontrolümü nasıl kaybettiğimi?
Bir sona geliyorum Ne olabiliceğimi anladım Uyuyamıyorum ve bir nefes alıp saklanıyorum en cesur maskemin ardında Kontrolümü kaybettiğimi kabul ediyorum.
Lost Control (Türkçe Çeviri) ile ilgili yorumlar
[eposta]pek ingilizce bilmem. sarkıyı ilk dinlediğmide hayatıma bi anda dank etmişti. sonra sözlere baktım we artık bu sarkı anathema ve bu sarkı bende nirvanaya ulaştı!!!..
Bir sona geliyorum
Ne olabiliceğimi anladım
Uyuyamıyorum ve bir nefes alıp saklanıyorum en cesur maskemin ardında
Kontrolümü kaybettiğimi kabul ediyorum..
Anathema ! Birtane=) başka ne söylenebilinirki ?
banim şarkım diyebileceğim tek şarkı...tüylerimi ürperten beni anlatan tek şarkı..bu şarkı benim ben aslında bu şarkıyım.anathema bir numarasın..söze gerek yok ..
dinle ve hıçkıra hıçkıra ağla...
yerinde uzunca bi süre don kal...
tekrar dinlemek iste ama beynin nasıl yeniden başlatacağını bilemesin...
ardından da bi one last goodbye gelsin ve...
sen artık yaşama yani öl daha iyi...
"yes, i'm falling... how much longer till i hit the ground?
i can't tell you why i'm breaking down. "
sadece bu sözlerle bile tapılmayı hakeden ve kendini boşluğa bırakmadan önceki durgunlugu andıran muhteşem vokalle bezenmiş, ucurumdan atlamak üzere olan birinin uçuruma bakarak söylediği hissini uyandıran kopmuş şarkı..
vincent "yes i am falling" der ve o anda dibe vurmussunuzdur. gitarlar susar sonra vincent ikinci darbeyi vurur: "how much longer till i hit the ground" sonrasini hatirlamazsiniz. kendinize geldiginizde inner silence nin sonuna gelmistir cd.
duncan patterson bu şarkıyı yazdıktan soora kendi rızasıyla akıl hastanesine yatmış... zaten insan bu sözleri bu kadar açıkça kendine yazabiliyosa kendinden korkar biraz da...
insanın kendisiyle olan problemini yalnızlığını ve çaresizliğini bundan daha mükemmel anlatabilcek şarkı var mıdır bilimiyorum... ama bu kadar muhteşem sözlere vincent ın o hisli yorumunu da katınca bence bunun üzerine şarkı yoktur... hayatımın şarkısı zaten...
Her zaman saran o boğucu derin sessizlik yine sarmıştı etrafımızı…yer yer siyaha boyanmış o kirli pencereden dolan loş ışıkta,dört duvar arasında gözlerimiz yanarken zar zor izliyorduk bakışlarımızı…sırtımı dayadığım o koltuk dibine o kadar uyum sağlamış durumdaydım ki….
Dumanlar uçuşuyordu içeride…we birer ateş böceği misali tuttuklarımıs ellerimisde,,,
Önümüzde kan kırmızısı bir şise…parmaklarımızın arasında ızdırap çeken o sıvıyla dolu bardaklarımız….mutluyuz…çünkü her şeyden,herkesten uzaktayız…ait olduğumuz yerdeyiz…çok yukarlardayız…belki de çok aşağılarda…karanlık,rutubet kokan bir odada..
Darbe yemiş dört duvarda dönüp duran tek ses anathema-lost control…..
“Hayat…bir kez daha ihanet etti bana….
Kabul ettim bazı şeylerin asla değişmeyeceğini….”
“İzin verdim o küçük beynin acılarımı büyütmesine
Ve bu bende kimyasal bir bağımlılık yarattı..Akıl sağlığım için”
“Evet düşüyorum
Ne kadar sürer yere çarpmam?
Anlatamam sana neden kırgın olduğumu
Hiç merak ettin mi neden yalnız kalmayı tercih ettiğimi?
Ve kontrolümü nasıl kaybettiğimi?”
“Bir sona geliyorum
Ne olabileceğimi anladım
Uyuyamıyorum ve bir nefes alıp saklanıyorum en cesur maskemin ardında
Kontrolümü kaybettiğimi kabul ediyorum…….akıl sağlığımı kaybettim….!LOST CONTROL!”