Her zaman saran o boğucu derin sessizlik yine sarmıştı etrafımızı
yer yer siyaha boyanmış o kirli pencereden dolan loş ışıkta,dört duvar arasında gözlerimiz yanarken zar zor izliyorduk bakışlarımızı
sırtımı dayadığım o koltuk dibine o kadar uyum sağlamış durumdaydım ki
.
Dumanlar uçuşuyordu içeride
we birer ateş böceği misali tuttuklarımıs ellerimisde,,,
Önümüzde kan kırmızısı bir şise
parmaklarımızın arasında ızdırap çeken o sıvıyla dolu bardaklarımız
.mutluyuz
çünkü her şeyden,herkesten uzaktayız
ait olduğumuz yerdeyiz
çok yukarlardayız
belki de çok aşağılarda
karanlık,rutubet kokan bir odada..
Darbe yemiş dört duvarda dönüp duran tek ses anathema-lost control
..
Hayat
bir kez daha ihanet etti bana
.
Kabul ettim bazı şeylerin asla değişmeyeceğini
.
İzin verdim o küçük beynin acılarımı büyütmesine
Ve bu bende kimyasal bir bağımlılık yarattı..Akıl sağlığım için
Evet düşüyorum
Ne kadar sürer yere çarpmam?
Anlatamam sana neden kırgın olduğumu
Hiç merak ettin mi neden yalnız kalmayı tercih ettiğimi?
Ve kontrolümü nasıl kaybettiğimi?
Bir sona geliyorum
Ne olabileceğimi anladım
Uyuyamıyorum ve bir nefes alıp saklanıyorum en cesur maskemin ardında
Kontrolümü kaybettiğimi kabul ediyorum
.akıl sağlığımı kaybettim
.!LOST CONTROL!
işthe anathema böyle bir şeyh!!
