ne kadar uzaktım yaşayıp giden insanlardan.her sene tekrarlayan içine kapanma ,laf olsun diye yaşama dönemlerinden biriydi yine...ve içimden sadece gone with the sin geçiyordu.haftalarca o dinlendi.sadece dudaktan o sözler geçti...ve başka hiçbir şeye gerek duyulmadı.tek başına yeterliydi o zaten.sabah uyanığımda hiç bişeyi değil sadece o müziği duymak istedim...tüm gün ve gece düşüncelerle uykuyu beklerken....ve hım umarım söylentiler doğrudur ve rockncoke da beraber söyleriz şarkıları... ;)
