Kim için geldin buraya?
Yaratana şüküre mi, yoksa yaratılana tapmaya mı
Buna karar veremeyecek kadar aciz misin?
Kim ilgilenmedi ki seninle ilk gözyaşlarından itibaren?
Ne zaman yanında bir destekçin olmadı?
Kimi zaman ailen, kimi zaman emziğin
dostun, sevgilin, müziğin, gitarın, inancın, ...başarın!
Neyi başaramadın ki şimdiye kadar?
Herkesten kolay bulabileceğin para yokken mutlu olmayı mı
Fırtınalardan sağ kalmayı mı
Hayatın tüm çelmelerine rağmen ayakta durmayı mı
Büyümeyi mi?
İnan bunu senden iyi hisseden olamaz...
Kimden kolay büyüdün ki?
Ailen sana destek oldu mu, sen onlar için herşeyi yaparken?
Kim baktı evine, kadınların aç kalmasın diye?
Kim sarıldı gırtlağına, en değerlisine el uzatanın?
Kavgaların en büyüğünü kim verdi onuru, gururu, şerefi için?
Girdiği her savaştan daha güçlü çıkan,
her seferinde daha büyük zaferler kazanan kimdi?
Aşk için "herşeyini" ortaya atan kimdi?
Hissetmenin ne demek olduğunu kim öğretti sana?
Senden başkası mı?
Kimin gözleri hapsedebildi seni kendine?
HAH! Sakın o senin kendi güzelliğin olmasın?
Çimdikle kendini, ayıl, diril yattığın mezarlıktan.
ÇEK HÜR HAVAYI CİĞERLERİNE !!!
Sık yumruklarını kemiklerin çatırdayana dek!
Hakim ol gözyaşlarına, bırak mutluyken ıslatsınlar yanaklarını.
Daha çok yaşayacaksın bunu.
Kimbilir, belki biriyle paylaşacaksın o anı....
Kimse yok mu yanında?
Kim dedi olmayacak?!
Belki de vardı ama sen hissedemedin..
Göremediğin güzellikler olduğunu unutma bu dünyada.
Gördüğün neoldu ki daha?......
Herkesin yaptığını dene bir de..
GÜVEN KENDİNE!
Gördüğüne, duyduğuna, dokunduğuna değil
HİSSETTİĞİNE İNAN!
Varmıydı senin kadar yüreklisi yaşarken?
Diledin de eğilmedi mi dağlar önünde?
Neden bu gelcek korkusu?
Heyhat! Dön de arkana bir bak!
Resim gibi bir yol çizmişsin meğer
Kimsenin değer biçemediği...
Nasıl satarsın iki kuruşa bu şaheseri?
Ey uzun yollar, koca dağlar aşmış insan!
Aç da bak avuçlarına
Kimin ismi yazar senden başka?
Kim atar senden başkası senin imzanı hayatına?
Çık artık sahneye
Yetti bu kadar prova
Oyna oyununu hayatının
Sabret
Teşekkür et
Alkışlat yine kendini
En büyüğünü,
en güzelini,
en coşkulusunu haketmedin mi zaten?
Yüreğine alkışlat önce kendini.
Eğil ayağa kalkanların karşısında
Selam ver
Bir tek bunu yaparken boynun eğilsin insanların önünde
Sev artık
Haketmesini bekleme
Onlar da senin gibi,
kendi için yapmadı mı herşeyi?
Yaşa, yaşa, YAŞA sonuna kadar!
Ama ona da yaşatmayı unutma..
Kanına kan kat
Kopyala "sizden" olanı..
Zamanında düşün, düşünmen gerekeni
Yorma, boş yere kullanma zihnini
Hissetmeye ayır zamanını.
Yalnızken düşün bunları.
ŞİMDİ DEĞİL!
Ölümün bile en güzelini haket!
Her zaman yaptığın gibi
Düşün...
Hisset...
Sabret...
Elbet bitecek...
"Değer" bulacaksın sonunda.
Eşinin yüreğinde, çocuklarının gözlerinde,
Ailenin kalbinde
Toprakta.
Sonrasında bile...
Hakkını alacaksın!
A. Tuncay Nergis (Ktulu)
28 Eylül 2005
