Opeth'in gittikçe daha iyi albümler yapması

Konudan da anlaşılacagı üzere, nedir arkadaş bu Opeth'in durumu ? Adamlar sürekli çıtayı yükseltiyorlar sürekli daha çok bagımlısı oluyorum :)
Nedir yani şimdi bu ? :)

Bence en iyi albümleri Still Life'tır. Çıtayı son albümle biraz yükselttiler. Bunda Fredrik Akesson'un katkısı çok büyük. Peter Lindgren riff yazamadığınd
an Akerfeldt çok zorlanıyordu. Akesson'un gelişi rahatlattı onu. Şimdi daha iyi işler çıkarıyorlar. Ama davul için olumlu konuşamıcam. Martin Lopez'in Deliverance, Masters Apprentices partisyonlarını mumla arayacağız sanırım.. Martin Axemrot Bloodbath'ta iyi işler çıkarmış olabilir. Ama Opeth basit bir death grubu değil twine yüklenmekle nereye kadar gider bilemem..

Fredrik Akesson'u kadroya almakla muazzam bir şey yaptılar. O adam çok şey katacak Opeth'e şimdiden görebiliyorum. Dünya üzerindeki sayılı teknik gitaristlerden biridir Fredrik Akesson..

Opeth'in gittikçe piyasalaşması

Kesinlikle katılmıyorum.
Progressiveliğe proggresivelik katması ve daha kompleks parçalar yazmasını kastediyordum ben ve duruşlarından ödün vermiyorlar ki bu Opeth'e piyasa demeyi hakikaten anlayamıyorum.
Elemanları kim gitti kim geldi ayrıntılı bilmiyorum yanlız, sert ritmler hakkaten süper.. martin lopez konusunda biraz haklısın galiba cointreau. teknigi cok iyi ve cok rahat adam ama, daha yaratıcı partisyonlar yazabilir

Daha çok kişi tarafından dinlenilmeye başlanması Opeth'in senin tabirinle piyasa bir grup olmasına yetmez. :)

Oldum olası metal müziğe "klavye" girmesinden rahatsız olmusumdur. Sonuçta Drone/Stoner/Sludge(Doom) tarzlarını çokça dinleyip sevsemde. Efekt olarak kullanılmasından yanayım, bir ensturman olarak kullanılması yetmiyormuş gibi diğer ensturmanların üsttüne yedirilmesi (ikinci plana atması) beni soğutuyor.
Klavye yüzünden Finlandiya ve Norveç gruplarını hiç sevememişimdir.
"Ghosth reveries" albümü dahil tüm opeth albümlerini sevmişimdir. Bu albüme ısınamadım. Herkesin çok sevdiği "Still Life" albümünüde hiç sevmemişimdir. Belki herkesten farklı olarak "orchid" albümü benim için en değerli albüm oldugundan. Sonra sırasıyla "My Arms, Your Hearse" ve "Blackwater Park" gelir.
Bu albümleri seven bir kişininde sanmıyorumki bu son albümden haz alsın.
Benim düşüncem "Still Life" ve "Damnation" kitlesine hitap eden bir albüm (Damnation albümünü sevdiğimide belirtiyim).
Ben dinleyemiyorum, "Coil" çalmaya başladıgı anda direk soğuyorum albümden. Tek zevkle dinlediğim sarkı "Heir Apparent".

opeth'in gittikçe daha iyi albüm yapması gibi bir durum yok. son albümde opeth'in kendine özgü tarzından eser yok. tek düze, sıkıcı... sadece bir death metal dinleyicisine hitap ediyor. iyi bir opeth dinleyicisi olduğumu söyleyebilirim. hemen her albümünü severek zevkle dinledim ama benim için en özel albümleri "my arms, your hearse" ve "blackwater park" olmuştur çünkü bana göre opeth'in tarzının ve kendine özgü o atmosferinin tam olarak oturduğu albümlerdir. şimdi ise birçok opeth hayranının watershed için "daha başarılı" yakıştırması yapması ciddi anlamda garibime gidiyor çünkü bunu söyleyebilmek için ya eski albümleri sindirememiş olmak gerekir ya da esasında opeth'i sevmemiş olmak gerekir. ne bileyim bir dirge for november'ın sonundaki o büyüleyici ve benzerine bir daha rastlanamaz arpeji dinliyorsun, bir de gelip watershed'deki herhangi birşeyi dinleyip bu albüm çıtayı yükseltmiş diyorsun... gerçekten garip... albüm iyi bir death metal albümü olabilir, ama bana göre kesinlikle bir opeth albümü değil.

opeth in çıtayı yükseltmesinin aksine daha da düşürdüğünü düşünüyorum.. damnation ve bu son albüm watershed opeth in en gereksiz albümleri.. belki başka bi grup bu tarz albümleri çıkarsa gerçekten kaliteli bi grup olabilirdi, ama opeth in özgünlüğüne bu albümler hiç yakışmıyor. hiç ama hiç haz almıyorum bu albümleri dinlerken... umarım nisanda geldiklerinde bu albümlerdeki parçalar yerine eski parçalarına ağırlık verirler.. hoş eski parçalara da axe ayak uydurabilecek mi hiç emin değilim...

Kesinlikle ben hala ısrarla tekdüzeliğe katılmıyorum. Bence siz (bunu suçlama olarak almayın sakın :) ) alışılmış ve hayran olunmuş Opeth tarzına takılmış durumdasınız. Ben Damnation dan farklı bir haz alıyorum ama Ghost rev. ve Deliverance ı daha çok tercih eden bir insanım belki sertlikle alakalı da olabilir. Ancak bu albümün tekdüze ya da müzikal açıdan sığ olduğunu söylemek hakikaten haksızlık olacak. Olayın progressive yönüne de inersek ben kesinlikle kat ve kat güzel bir iş görüyorum. Böyle yani :)

Tabi arkadaşlar şöyle de birşey var, herkesin duygusal ve teknik açıdan algılayışı farklı böyle iddia ediyoruz ama (ben de dahil) hele hele Opeth mevzusu baya komplike bir iş :)