Ortam güzeldi, gelenler güzeldi... Beklediğimden daha geniş bir kitle ordaydı... Ama şunu söyleyeyim, bu kalabalık daha çok şey hakediyordu... Adamlar çıktı, süper de çaldı, ama samimiyet yoktu. Bu negatif enerji de izleyenlere yansıdı ve sıkıcı ortamlar oldu. Klavyeci ve saksofoncu acayip samimi heriflerdi, özellikle klavyeciye bayıldım. En çok alkışı da o aldı zaten. Basçı da samimi olmasa da bası öttürüyordu. Ve Dave Weckl... Herif sanki ordaki Türk gençliği öküzmüş gibi davranıyordu. İzleyiciyle iletişim sıfırdı. Böyle bir babaya bunu yakıştıramadık. Ama mutlaka görülmesi gereken bir konserdi, gittik, gördük, çoluğumuza çocuğumuza anlatırız ilerde...