![]()
Unutulmaz bi geceydi,tabi Michael Brecker'ın lösemi olduğunu öğrenmek herkesin yüreklerini dağladıktan sonra...Bu konseri Mİchael Brecker'a itaaf ettiklerini söylediklerinde açıkhavanın alkıştan inlemesi bile tüylerimi diken diken etti.Konserde öne çıkan isim başta Richard Bonaydı,açıkcası Steve Smith'te oldukça iyiydi ama sanırım grup olarak biraz moralleri bozuktu Michael Brecker yüzünden,belkide o yüzden biraz daha sade çaldı Steve Smith.Ama grupça birbirlerini,profesyonellere yakışır bir biçimde yapboz misali tamalayıp,üzüntülerini saklayıp bizlere süper bir gece yaşatıp,hatta konserden sonra imza bile dağıtmayı başardılar.Steve Smith'in biste ilk çıkıp hi-hat sola atması ve bunları yapabilmek için 2 sene harcadığını söyleyerek kendini tiye alması ve Richard Bona'nın ağzıyla;kimi zaman basa unison eşlik ederek,kimi zamanda ölçüyle oynarken komiklikler yapması,kimi zamansa o müthiş vokalini kendi kökleriyle harmanlıyarak bizleri mest etmesi unutulur gibi deiildi.Ama konserden sonra benim aklımda bu güzel gecenin hafızama kazınan görüntüleriyle beraber şu soruda vardı..Neden iyiler hep erken göçmek zorunda ki....
