festival bittikten sonra eve geldim ve saatlerce uyudum..çünkü gönüllüler arasında en ağır görev bizim okula düşmüştü(ana kapı)günde 8 saat (hatta bazen daha da çok) ayakta kalıyoduk ve bi sürü insanla muhattap oluyosun ister istemez...bi kaç kez sinir krizide geçirdim hatta.. :) bi çok konseri izleyemedim...megadeath i izleyebildim sadece baştan sona kadar...o da bimbir zorluklarla...tek sorun tuvalet ve yicek içeceklerin pahalı oluşuydu(gerçi bize yemek verdiler ama o yemeklerde çok güzel sayılmazdı) blue saint beğendim izleyebildiklerimden ve kraftwerk de kulağıma çok tanıdık gelen bi melodinin kime ait olduğunu öğrenmemi sağladı...meğer şarkının adı the model imiş...hattaa rammstein cover ı bile varmış...pardon bilekliğinize bakabilirmiyim..bu da 4 gün boyunca en sık kullandığım cümleydi sanırım...festivale gidenler bilirler..onlarda bunu duymaktan sıkılmıştı eminim ki...
