![]()
Her zaman Taksim'e, Kadıköy'e veya İstanbul'un diğer kalabalık yerlerine gittiğimde, yıllar önce Taksim'de hamile kılığında bulunup kendini patlatan şeref özürlü, haysiyetsiz insan leşini anımsar ve temkinli olurum. Bu anım, beni ancak temkinli hareket etmeye iter ve korkmadan kalabalıklar içinde bulunurum. Hatta ilkyardım eğitimi aldım. O denli farkındayım nasıl bir yerde yaşadığımın... Hayatta kalırsam yardım ederim insanlara.
Bu kez çok farklıydı. Sıradan bir caddede, hemen yanıbaşımda, bir başka kılıkta, kime ait olduğuna henüz emin olamadığımız pislik bir el, tüm pisliğini bıraktı masumiyetin üzerine. Yardım etme istek ve telaşımızı, yani insani bir zaafımızı kullandı bu aşağıların da aşağısı el...
Nefret ve intikam doluyum. Ancak sakin ve korkusuzum.
Elbet "O" gün gelecek!
