Kısmen haklısın...Şöyle ki insanların en iyi ya da en kötü yaklaşımı tamamiyle duygusal.Tabii bu da müziği tamamiyle göreceli bi kavram haline getiriyor...Tamam müzik duygu işi de biraz da olayın backroundunu takip etsek.Yani adam nerede eğitim görmüş ya da kendini ne anlamda nasıl eğitmiş tekniği ve duyguyu iyi birleştirmiş mi,imkanları ne bu imkanlar içinde ne kadar doğru şeyler yapıyor vs. vs. gibi.Yani birisi çıkıp da bakın arkadaşlar su adamın çalma tekniği şöyle diğeri şunu yapıyor gibi yorumlar yazsa bizler de daha somut şekilde ikna olabiliriz.Ama noluyo çoğu insan müzik yorumcusu kesilip sonra da ben en iyiyi bilirim tribine giriyor.Müziği bilenle müziği dinleyen arasında büyük fark var arkadaşlar.Yani bilmeyip de ahkam kesmek yerine bilmemkimi dinledim o en süperr gibi yorumlardan kaçınıp; etrafımıza bakınıp başka ne var kimler var nasıl kıyaslanır gibi teknik konulara insek ve bunu öğrenmek için çabalasak nasıl olurdu? Herkes aynı çabayı gösterse de bilgi paylaşımı artsa cok daha iyi olurdu bence...Böylelikle müzik yapan insanlar da daha iyisine ulaşmak için daha da kasardı kendini.Yani düşünsenize gitarı eline alan bir şahıs üç beş akor o akorun üstüne söylenen bi kaç şarkı ve bir kaç da solo taklidi yapıp atıyor kendini ortaya.Bir başkası da aaaaabi ne güzel çalıyosun ya gitarı diyor.Deliriyorum.Yanlış çok yanlış...Biraz daha dikkatli olalım ve iyiyle kötüyü gerçekten ayırdetmeyi öğrenelim...Eğer sadece dinleyici olmaksa amacınız laf kalabalığı yapmayın hiç olmazsa...
