(su kizlarin alinip verilmesi ifadesine uyuz oluyorum da neyse konuyu saptirmadan soruyu cevapliyim :))
kizlarda gözlemledigim birsey var. hemcinslerim için bir özelestiri olarak alin bunu. ama bu kategoride olmayanlari hariç tutuyorum. çünkü benim dünyamda istisnalar kaideleri bozmaz ne kelime, YERLE BIR EDER...
sadet: kizlar hep okul yillarinda, üni.ye giderken falan illa büyük bir ask yasarlar ama gidip kendilerini en iyi "yasatacak" kisiyle evlenme kaygisi tasirlar. rock dinleyen adam duygusal olur ve dünyaya bagimli olmaz. sevgi adami denilen türün en saglam kaynaklari rock müzik dinleycisi erkeklerden türer. hatta müzikteki ilham perisi de kadinidir... bu felsefeye hakim olmus insanlardan bahsediyorum elbette. kendilerini seven kizlarin da kendileri gibi deli olup olmadigini iyi sinamalari gerekir. yoksa büyük bi shap'a oturus yasamalari olasi. kiz arkadasi kendi gibi degilse onu ailesine karsi savunamaz -yani- gelecegine dair pek uzun
soluklu bisey düsündügünü söyleyemeyiz. kiz erkegi imaji için mi seviyo (kizin yanindaki herife bak, küpeli felan.. kapmis yani) ruhu için mi? erkekler bunun ayirdina varirlarsa, dogru kizi severlerse ailelerin de öyle almam vermem derdi olmayacaktir. çünkü kiz erkegini zaten secmis ve çoktan savunmustur...
