Metallica - The Call Of Ktulu 1 numaradır benim için (1996dan beri)... Kısa hayatımın her devresini anlatır sanki. Her ruh halimi.. Çok deriiiin düşüncelerden büyük bir huzura, kafa karışıklığından, bunalımdan ferahlığa, tekdüzelikten benzersizliğe.... Her şeyi anlatır The Call Of Ktulu.. Ne zaman dinlerseniz dinleyin hayatınızla ilgili mutlaka çok şey düşünürsünüz. Sözlerle anlatılamayacak kadar geniş bir zamanı 9 dakikaya sığdırmış üstadlar.. Ellerine, ruhlarına sağlık...
Metallica - One'ın çok ayrı bir yeri vardır (1995'ten beri). Metal müziği dinlememe başlamama vesile olan parçadır çünkü. Hala da her dinlediğimde tüylerim diken diken olur. Böyle bir parçayla başladığım için inanılmaz şanslıymışım.
Bir de Joe Satriani - The Forgotten (Part II) çok derinlerime kadar işler (2004'ten beri). İlk defa karete MSN'den dinletmişti bana. Her dinlediğimde daha da güzel geldi. Hemen hemen her gün dinlediğim nadir parçalardandır...
