ya ben slayerı görmenin verdiği sevinç ve kırk yılda yaşanabilcek anlardan biri olması nedeniyle tüm konser parmak uçlarımda durdum ve sadece baktım adamlara ne kafa sallama ne hoplama zıplama.hayranlıkla adamları izledim işteki 30 sene sonra bile unutmayayım diye.tek dert yandığım şey sanki zorunlulukdan çıkmışlar gibi 7-8 parça çalıp hadi eyvallah diyerek gittiler bi overkill ya da bi megadeth gibi konuşmaydı laf atmaydı yorum yapmaydı sıfır.gönül ister tomla şöyle muhabbet etsek o bişi dese herkes 'yeeeeeeaaa' diye bağırsa ama nasip olmadı.
