![]()
İlk önce karete'ye <3 <3 <3, bu güzel konu için.
Hayatım boyunca her türlü fanatiklikten nefret ettim. İster aşırı milliyetçilik olsun, ister futbol takımları için olsun, ister müzik türleri için olsun. Ama kendini "birşeyci" gibi gösterenlerin psikolojisini anlamak kolaydan da öte. 13-17 yaşları arasında insan toydur (sanki ben onlardan biri değilmişim gibi). kendini bir yere ait hissetmek ister. Bir yandan da hiçbir yere ait olmayıp herkese karşı olmak ister. Bu durumda en kolay şey metalci, rockçı ya da punkçı olmaktır. hem anarşist oluyorsunuz, asi oluyorsunuz. Hem de çok büyük bir grubun içine katılıyorsunuz. Bir genç daha ne ister ki?
Asıl salakça olan bu tür müziklerin bir "felsefesi" olduğunu iddia etmeleridir bu insanların. "Ben rock seviyorum, felsefesi bana uyuyooğ" diyen sevgili arkadaşlarımız rock müziğinin sallan ve yuvarlan, dans et, zıpla falan filan "felsefesi" üzerine kurulduğundan haberi yoktur ne yazık ki. Müzikte felsefe yoktur. Müzik vardır. Sonra müzik, müzik, müzik... Eğer başka birşey için dinleniyorsa ona müzik demem ben kardeşim. Neyse çok saçmaldım yine. Eğer aklıma zekice birşeyler gelirse yazarım.
