harbi kötü yaa...bende kendi ölümümü hazırlayanlardandım,bizim evde de çok kavga gürültü olur.bi kere annemler beni o kadar sıkıştırdı ki ikisi bir olup söylemediklerini bırakmadılar(beni satanist sandıkları için kavga edicek mazeretimiz çok olur ama bu sefer iş baya ciddiydi)ben giderim bu evden diyip aldım bavulu toplanıyorum sonra dedim ben ne yapıyorum nereye gidicemki ne bok yiycem bi daha dönmeye de g.tüm yemez yani bilirsiniz o kapı bi kere kapanır yüzünüze,bi daha açılmaz.sonra annemlerden intikam almak için odama girdim bulduğum her türlü kesici-delici aletle kendime zarar verdim.güya annemler beni görüp üzülcek ya ...mallık işte..herneyse en son hatırladığım falçatayı alıp bileğimdeki en belirgin damarı kesmemdi.kendimi acaip tuhaf hissettim ama..bileğimden kanlar fışkırırken böyle bi sıcak bastı,başım gümbür gümbür döndü ve kafamı bi yere kötü şekilde çarparak düştüm.sonra gözlerimi açtığımda annemle babamın garip bakışlarıyla karşılaştım.kafamı kalorifer peteğine çarpmışım petek de sağlam olmadığı için düşmüş(neyseki üzerime değil)çıkan gürültüyü duyunca gelmişler ama kapım kilitliymiş onlarda balkon kapısından girmişler(neyseki orayı kilitlemeyi unutmuşum) bakmışlar ben kanlar içinde yatıyorum babam kaptığı gibi hastaneye götürmüş beni.kan kaybından gebericekmişim ..bi de kanım zor bulunduğu için (b negatif)bana artık gitti gümbürtüye gözüyle bakmaya başlamışlar..neyseki kafatasımı filan kırmamışım peteğe çarpınca da bi de beyin kanamasından giderdim yoksa .annem anlattığı zaman kötü oluyorum valla bütün vücudun mosmor kesilmişti diyo ...sonra bana bi tanıdıktan kan bulunmuşta gebermekten kurtulmuşum.ama o günün izleri hala duruyo.özellikle falçatayla derinden kestiğim yer şu an çok belirgin :( orayı gizlemek için acaip uğraşıyorum..
