![]()
Emo ne biliyomusun? Bak............
Death metal ile Emo'yu karşılaştırmak biraz acımasız olmuş. Ha kötü mü olmuş, hayır, gayet de iyi olmuş ama beşlikten başka bir halt basamayan gitaristler ile Muhammed Suiçmez'i karşılaştırmak çok acımasız olmuş. Evet, acımasız ama bu kıyaslama asla da haksızlık değil, bunu da belirtek isterim.
Enstrümanistlikten bahsetmek için gelişmiş bir tarz (ör: death metal, jazz) ve o tarza ait bir ruh, bir felsefe gerekir, insanların kendini adayabileceği. Gotikde ne ruh, ne gelişmiş bir müzik var. Dinleyicilere yükleniyoruz yüzeyselsiniz diye ama tarz zaten kafadan yüzelsey. Olayları tamamen dış görünüş. Daha bugün bir örneğini yaşadım:
Dolmuşta yanıma Opeth çantalı, çantasının üzerinde Opeth logosu olan, COF tişörtlü, ince fileli hırkamsı birşey giyen(adını biilmiyorum, giymediğimden olsa gerek), mor saçlı, koyu makyajlı siyah etek ve siyah çoraplı; yani gayet "gotik" bir kız oturdu. Sonra dolmuşa ortak bir arkadaşımız bindi, bu konuşmamıza vesile oldu. Sonra ben bi şekilde lafı Opeth'e getirdim. Konuşmayı aynen yazıyorum:
-opeth mi dinliyorsun?
+(cevap yok, yüzünde ekşimsi bir ifade)
-ne tarz müzik dinliyorsun?
+işte, kıredıl, anatema, may daying bırayd, biraz da dimu.
-peki opeth?
+yooo, hayır, dinlemiyorum o grubu. Nerden çıkardın bunu
- eee, çanta ne iş o zaman?
+ha o? limon bazaardan (ankaralılar bilir) aldım onu. Güzel işlemeli çantaydı, ben de aldım!
Logoyu beğenmiş ve almış, yani Opeth adını ilk defa benden duydu! Ruhu falan geçtim opeth gibi bir grubun ismini ilk defa duyuyor olması bile herşeyi açıklıyordu bence.
Bu biraz da o kızın kolpalığı olabilir. Ancak bence gayet güzel bir örnek. Gotiklik bu mudur, evet budur.
