-
Sizce hangisi daha iyi? hangisi daha teknik?
Satriani bir röportajında derki... "Herkes gibi çalabilirsiniz benim gibi çalabilirsiniz, Eric Johnson gibi çalabilirsiniz, Malmsteen gibi çalabilirsiniz ama Vai gibi çalamazsınız! o bir gitarla düşünebileceklerinizden çok daha fazlasını yapar!!!"
-
hiçbirisi :)
-
Ben Vai'yi biraz daha fazla severim. Satriani de Türkiye'ye gelsin önce bi, sonra tekrar gözden geçiririz tabi durumları :)
Ha bu arada Satriani'yi haksız çıkarmak gibi olmasın ama Vai gibi çalan bi adam daha var. Hatta ilk dinlemede Vai zannedilebilecek kadar benzer tonlara ve stile sahip. Adı da Marc Bonilla.
-
Uzun süredir kafamı kurcalayan bir konuydu bu..
Vai çok daha teknik bir gitarcı bence,AMA.. Satriani anlaşılan alçakgönüllülük etmiş..Kendi kullandığı ifade durumu açıklıyor, ama Satch baba uyanamamış: Kimse Vai gibi çalamayabilir AMA, mesele yalnızca çalabilmek değil ki!! Enstrümentalist bütün adamlar da böyle bir takıntı var..(Bence Satriani de yok) Satriani gibi adamlar söz konusu olunca mesele olağanüstü teknikten çok daha öteye gidiyor..Onun gibi adamlar tekniği müziğin hizmetinde kullanıyor çünkü..Burada bahsettiğim "ruh yok teknik var geyiği DEĞİL"..(Vai da ruh yok demek için sağır omak lazım:) Ama, şöyle bir düşününce Satriani'yi "ne müthiş çalıyor " gibi değil, "ne güzel şarkıları var, dinledikçe dinleyesi geliyor insanın" diye tarif etmek istiyorum..Oysa Vai söz konusu olunca hep ne kadar iyi çaldığını falan düşünüyorum..Tamam, iyi güzel, inanılmaz bir virtüöz, peki ya şarkılar?:) Belki adamın yazdığı şarkılar beni aşıyor, anlamıyorum..Ama Vai'ın hiç bir albümünü, bir "Surfing..", "Flying.., "Extremist" ya da "Engines...dinlediğim keyifle dinleyemiyorum, ilk bir kaç parçadan sonrası beni acayip sıkıyor..
Yukardaki "Vai gibi çalan biri daha var" geyiğini hiç anlamadım bu arada..Bahsedilen şahıs Marc Bonilla'nın bir solo albümü ben de var , ismi "American Matador". Vai ile pek ilgisi olduğunu düşünmüyorum, temeli çok daha blues olan bir adam bence, Vai ile kıyaslamak zor..Ancak o da kendine has bir gitarist ve ben albümünü Vai'ın pek çok albümünden daha çok severim ayrı konu:)
-
Ben de sanırım o albümde olan bir iki parçasını ilk dinlediğimde benzettim zaten. Mesela Get off the fence ve I am the walrus. Bunları ilk dinlediğimde gitar tonlarını ve harmonik ve slide stillerini Vai'ye çok benzettim. Tabi bikaç kere dinleyince oldukça farklı olduğu anlaşılıyor. Ama dediğim gibi ilk dinleme olayı işte.. İşin doğrusu hakkaten Vai gibi çalan biri daha yok :)
-
iş yaratıcılıkta; yoksa ben sen de çalarız vai'nin çaldıklarını çalışıp
-
iş teknik ve beceride bitmiyor ne yazık ki.biraz da dinleyiciye hitap edebilmek lazım.insanların zevkle müziğini dinleyebileceği bişeyler yapmazsa bi virtüöz kendi halinde istediği kadar çalsın usta olsun kimsenin umrunda olmaz.en bariz ve klasikleşmiş örneğini vereyim size:kirk hammett ın bu iki şahsiyetten de daha çok ünlü olması ve daha çok para kazanmasını verebiliriz.diyeceksiniz ki metallica sonradan bozuldu load albümüyle beraber pop yapmaya başladı vs.
benzer şeyi ben joe satriani de de gördüm maalesef.flying in a blue dream,the extremist gibi ilk zamanlardaki albümleriyle son çıkardığı 3 albümü kesinlikle bir tutamıyorum.
-
teknik sanatın %50si olabilir. geri kalanı ruhtur. bugün vai nin, malmsteen in, satriani nin konserine giden ya da; albümlerini alanların dörtte üçü müzikle yakından ilgilenen insanlar. yani işin daha çok bu teknik kısımıyla ilgileniyorlar.
ben şahsen üzülerek söylüyorum, bu adamları dinlerken sıkılıyorum..
acaba bidılsı bidıls yapan neydi? sezen aksu ne kadar nota biliyor? müziğin ruhu mu daha önemli yoksa tekniği mi? ???
sorular,sorular,sorular (birçoğumuzun sormayı unuttuğu sorular)
http://rapidshare.de/files/21615655/insan_olmak_zor_zanaat.mp3.html
-
Teknik, sanatın %50'si olabilir; geri kalanı ruhtur diyerek ne kadar güzel özetliyorsun olayı dostum ama bence adını saydığın o üç isim de teknik olgunluk, kompozisyon ve tümüne ulaşmasını sağlayan ruh bakımından çok ileri insanlar. Yani bu kişilerin müzik ruhu taşıyıp taşımadığını sorgulamak bile bence doğru değil. Steve vai'nin herhangi bir albümünü gözlerini kapatarak bir dinlersen klavyede gezen parmakların çizdiği resmi hayal edebilirsin, ya da malmsteen'in akıp giden sololarındaki o hırçın bazen de çekingen tavrı duyabilirsin. Hissetmek bu durumda belki de bireysel bir özellik diye bakmalıyız. Satriani'nin kompozisyon yeteneğine hayran kalmamak mümkün mü gerçekten ve tabiyki doğal sonucu olarak oluşan ruha?
-
tabi ki satriani o adam gibisi varmı ya dimebag darrelldan sonra en iyi gitarist o bence
