Teknik, sanatın %50'si olabilir; geri kalanı ruhtur diyerek ne kadar güzel özetliyorsun olayı dostum ama bence adını saydığın o üç isim de teknik olgunluk, kompozisyon ve tümüne ulaşmasını sağlayan ruh bakımından çok ileri insanlar. Yani bu kişilerin müzik ruhu taşıyıp taşımadığını sorgulamak bile bence doğru değil. Steve vai'nin herhangi bir albümünü gözlerini kapatarak bir dinlersen klavyede gezen parmakların çizdiği resmi hayal edebilirsin, ya da malmsteen'in akıp giden sololarındaki o hırçın bazen de çekingen tavrı duyabilirsin. Hissetmek bu durumda belki de bireysel bir özellik diye bakmalıyız. Satriani'nin kompozisyon yeteneğine hayran kalmamak mümkün mü gerçekten ve tabiyki doğal sonucu olarak oluşan ruha?
