Buarada Sanatçının Sanatı ile Onun Özel Hayatını ayırabilen dinleyiciler görmek güzel. Ki bu dinleyici tabir ettiğim insanlar müzik üretiyor olmalılarki, güzel müziğe karşı koyamayıp, hakkı'nın hakkını hakkı'ya vermiş olsunlar :)
Vallahi küçüklüğüm Madonna ve Michael Jackson'a taparak geçti. Ne hayaller kurduğumu söylesem gülersiniz hatta. Birgün çok iyi bir müzisyen olup Michael Jackson'la düet yapacaktım, beraber sahnede dans edecektik, maceradan macera koşacaktık beraber. =) (Moonwalker filminin üzerimdeki etkisiydi sanırım bu maceradan maceraya koşma olayı) Çok seviyorum müziğini ama artık dinlemiyorum*, çünkü yeni bir şey üretemiyor. Bunun sebebinin de özel hayatındaki çöküntüden kaynaklandığını düşünüyorum.
Yani demek istediğim özel hayatla sanatın da ayrılamayacağını söyledim şahsi fikrim olarak. Şimdi sorarım sanatçı dediğimiz kişinin eserleri kendi hayatının izdüşümleri değil midir zaten. Düşündüğünü, yaşadığını, istediklerini, hissettiklerini aktarırsan yaptığın işe. Yani Michael Jackson da olsa konu başkası da olsa, ortada tatsız hadiseler olsa da olmasa da, bence kişinin orasını burasından ayıramazsın.
Ama elbette Sezar'ın hakkı Sezar'a. Öte yandan ne demek istediğini de anlıyorum. Olanlardan dolayı adamın sanat hayatının tümüne tu kaka demek büyük bir önyargı ve hata olur kanımca. Yukarıda bir yazında saymış olduğun tonla besteyi deli gibi severim ve güzel olmadığını da kimsenin iddia edebileceğini düşünmüyorum.
Günümüze bakıyorum ve üzülüyorum.
Saygı, sevgi.
Onur
Not: Başlığı açarken müzikten konuşmak istediğini belirtmişsin ama böyle bir konuda ister istemez başka şeyler de açılıyor. Normal bence. Olan şeyler çok çirkin çünki, tepki oluşuyor bir şekilde çoğu insanda.
* dinlemiyorum derken yani dinleyemiyorum bir şey yapmadığı için. Eskileri hala ayıla bayıla dinliyorum o ayrı. Yanlış anlaşılacak gibi olmuş da düzelttim.
