depeche mode'un violator ve music for the masses adlı albümlerini sık sık dinler ve yaşamın anlamını böylece sevgi zannederdim.bu iki albümün büyüsü yüzünden yaşamı yanlış tanımışım ve hayal kırıklığına uğradım.artık o albümlerin kapağına bakınca bile içimi dayanılmaz bir sıkıntı sarıyor.
Reroute to remain süper albümdür ya. In Flames'in çok sevdiğim üç hit şarkısı da bu albümdedir. Drifter, Trigger ve Black & White. Bence Soundtrack to Your Escape daha büyük bir hayal kırıklığı. İlk dinlediğimde hardcore dinliyor gibi hissetmiştim. Ama benim için asıl fiyasko St. Anger albümüdür. Bunun Load ve ReLoad rezaletlerinden sonra bir eskiye dönüş albümü olacağını düşünmüş ve heveslenmiştim. Sonrasını tahmin edersiniz.
