-
Olur öyle o yaşlarda. :) Kanılar filan. Farkındalık. Hayatın anlamı :)
-
yuhaha ezdin lan :D yazık :D
-
:)
-
kendini kategorize ya da başkalarını kategorize etme gibi bir hastalığın mı var?
gidin işinize ya önce insan olun.
-
hah yine bana laf atıldı. benden öncekinin sınıflandırmasıne cevap oalrak söyledim ben onu. önce tüm mesajları oku istersen.
-
en azından bakireler
-
yani?
-
Emoları dövmek istiyordum bir ara. Sonra birini tutup yüzüne baktım. Yüzündeki kilolarca makyajın altında bir insan gördüm. Sonra nefes aldığını farkedip irkildim. Hemen kendimi oradan geçen tüpçü kamyonetinin arkasına attım.
İki kilometre kadar gitmemiştik ki şoför beni farkedip aracı durdurdu. Elindeki levyeyi görüp paniğe kapıldım. Kaçmak istiyordum ama kaçamıyordum; biri beni yakamdan tutuyordu. Sağıma döndüm, ne göreyim? Yüzüne bakmaya doyamadığım emo da benimle gelmiş.
Dedim "lan bırak gideyim, tipsiz seni".
o da hüzünle bakıp "çok emoyşın bir aktivite içerisindeyim, beni bu durumdan kurtar" dedi.
Baktım adam levyeyle yaklaşmış, emoyu da kapıp en yakın kahvehaneye götürdüm. Orada oturan adamlara, "bakın, çoluğunuz çocuğunuz bunlara özeniyor!" dedim.
Adamlar ilk önce denileni anlamadılar. Sonra içlerinden biri pantolonunun arkasında sakladığı gizli bölmeden bir odun çıkarıp acı bir savaş çığlığı koyverdi. Birden havayı bir toz tabakası kapladı. Toz tabakası dindiğinde emodan ve öfkeli kalabalıktan eser yoktu. Bu da böyle bir anımdır.
-
Emoları dövmek istiyordum bir ara. Sonra birini tutup yüzüne baktım. Yüzündeki kilolarca makyajın altında bir insan gördüm. Sonra nefes aldığını farkedip irkildim. Hemen kendimi oradan geçen tüpçü kamyonetinin arkasına attım.
İki kilometre kadar gitmemiştik ki şoför beni farkedip aracı durdurdu. Elindeki levyeyi görüp paniğe kapıldım. Kaçmak istiyordum ama kaçamıyordum; biri beni yakamdan tutuyordu. Sağıma döndüm, ne göreyim? Yüzüne bakmaya doyamadığım emo da benimle gelmiş.
Dedim "lan bırak gideyim, tipsiz seni".
o da hüzünle bakıp "çok emoyşın bir aktivite içerisindeyim, beni bu durumdan kurtar" dedi.
Baktım adam levyeyle yaklaşmış, emoyu da kapıp en yakın kahvehaneye götürdüm. Orada oturan adamlara, "bakın, çoluğunuz çocuğunuz bunlara özeniyor!" dedim.
Adamlar ilk önce denileni anlamadılar. Sonra içlerinden biri pantolonunun arkasında sakladığı gizli bölmeden bir odun çıkarıp acı bir savaş çığlığı koyverdi. Birden havayı bir toz tabakası kapladı. Toz tabakası dindiğinde emodan ve öfkeli kalabalıktan eser yoktu. Bu da böyle bir anımdır.
-
-yok artık lebron james..
neden bilmiyorum diyesin geldi..
.)
