![]()
dickens ve need_a_cure güzel şeyler söylemiş. kendi deneyimlerimden doğru biraz da ben ekleme yapayım.
Genelgeçer slap tonu bol bas, bol tiz, az mid olarak tariflenir. Yani grafik eq. varsa elinde bir gülümseme şeklinde görünür eq. düğmeleri.
precision bas üzerindeki manyetik biçiminin (P'ye benzer) slap için pek uygun olmadığı da genel bir görüştür (genel tiz, açık seçiklik eksikliği nedeniyle) bu fikre benim de katıldığımı söylemeliyim.
Hem basının hem de anfinin üzerinde eq. ayarlarıyla oynayarak slap tonunu ayarlamanda fayda var. Bunu açarsak.
Gitarın üzerinde tek bir ton düğmesi varsa bu düğme fazla kısık olmasın (5 ve üzeri) çünkü 'pop' seslere karakteristiğini veren tizleri etkiler genelde tek bir ton düğmesi. (açtıkça daha tiz, kıstıkça daha bas şeklinde yanlış biçimde genellenebilir. Aslında yapılan bas frekansları geçiren bir filtrenin sınır frekansını değiştirmektir)
Birden fazla ton düğmesi bulunmakta ise, gitarın yapısını buradan kestirmem zor olduğundan yukarıdaki genel örneğe uymak faydalıdır (fazla abartmadan) yani bol bas, bol tiz, az mid.
anfi üzerinde ise genelde üç ana ton düğmesi bulunur ki bunları nasıl ayarlayacağını yukarıdaki ifadelerden anlamış olman gerekir.
anfi üzerindeki eq bazen parametrik olabilir. Öyle ise, bu parametre olayını tümüyle kendi keyfine göre ayarlamanı öneririm. Parametre genelde birarada çalıştığı düğmenin merkez frekansını değiştirmek için kullanılır. Deneme yanılma en iyi yöntem bana kalırsa.
Tellere gelince Roundwound nickel veya Roundwound steel (çelik) teller neredeyse herkesin seçimidir. Gerçekten de nisbeten parlak tonları ile slape daha çok yakışırlar.
Olanağın varsa çok hafif drive katmak slap tonuna daha da katkıda bulunacaktır. Ama fazla kaçtığı anda gürültüye dönüştürür.
Compressor faydalı bir efekt olsa da. Kendin çalışırken mümkün olduğunca az kullanmak teknik üzerindeki hakimiyeti arttıracaktır.
Slap için kritik noktalardan biri de çalmadığın tellerden ses gelmemesini sağlamaktır.
burada keseyim gitmem gerekli
