John Petrucci lise yıllarından itibaren günde 8 saat gitar çalmış (John Myung ile beraber) bir gitaristtir. Aramızda kaç kişi 1 gün bile olsa 8 saat gitar çaldı bilemeyeceğim ama ben 1 gün çaldığımda potansiyelimi aşmıştım. Her gün öyle çaldığımı düşünemiyorum bile. B u yüzden Petrucci atılabilecek ve atılamaycak (ör/ Endless Sacrifice'taki sweep solo) bütün soloları çalmayı "hakediyor". Rock Discipline de de bahsettiği gibi adam zamanında internetten kitaplardan bütün tekniklerle ilgili bütün alıştırmaları indirmiş, bunlardaki ortak "hareketleri" çıkarıp yazıp dosyalamış.
Petrucci soloları çalışıldığı taktirde elbette atılır ama hiçbir zaman "Petrucci kalitesi ve temizliğinde olmaz yani hiçbir zaman Petrucci gibi çalınamaz. Adamın özelliği zaten hız ve melodinin yanında kendi stilini geliştirmiş olmasıdır. Çok spesifik bir örnek : Onu az da olsa tanıyanlar 4-5 tane gitarstin enstrümental olarak çaldığı (içlerinde Stieve Morse, Satriani, Petrucci, Vai.. var) Purple Rain şarkısında ilk defa dinliyor olsalar dahi Petrucci'nin girdiği yeri direk anlarlar. Yani adamın kenditarzı var. Petrucci de mesela Pink Floyd sololarını sonuna kadar atar ama David Gilmore'un yaptığı gibi "o" soloları onun gibi "yazamaz besteleyemez". olay tarz işidir yani.
Petrucci Wild Stringdom'da der ki müzikte 3 önemli kavram vardır : Teknik, Müzik Bilgisi , Doğaçlama (yaratıcılık). Bu 3'ü beraber olduğu sürece (az ya da çok olması önemli değil) kişi ideal gitarist olmaya yakaşır. Petrucci hepsinde son noktaya ulaşmış bir şahıstır.
Neyse başınızı ağrıttıysam pardon. biraz felsefi oldu ama neyse :)))))))
rassob
