Chick Corea: Tüm davulcular Gadd gibi çalmak ister çünkü kusursuz çalıyor. Orkestral ve kompozisyonel düşünceyi davul setine getirirken hayal gücünü, ve olağanüstü swing yeteneğini de bir kenara bırakmadı.
Sheena Easton'daki grubunda Steve'in lakabı: Steve God
Dave Grusin: Dünyadaki bir numaralı davulcu.
Donald Fagan: Donakaldım, Daha önce kimse böyle birşey yapmamıştı. İnanamıyorum. ("Aja" provası sırasında Steve Gadd'in ikinci tekrardan sonra solo dahil tüm parçayı hatasız çalmasından sonra...)
Bob James: ...Steve Gadd örneğin, kesinlikle merkez eleman haline geldi. Parçanın ritmine getirdiği tam olarak aradığım heyecandı. (Gadd'in 'Night On Bald Mountain' parçasındaki performansı hakkında konuşurken...)
Andy Newmark: Steve bir kurumdur. Onu çalarken gördüğünüzde her şeyi anlarsınız. Her şeyin sürekli yolunda gitmesinin nedeni Steve'in hep Steve'i çalmasıdır. O muhtemelen, rock ve popu anlayan ve bunlar hakkında orijinal duygular besleyen aynı zamanda da bir caz davulcusunun tekniği ve duygusuna sahip olan ilk adamdır. Hareketlerinde ona özel bir şiirsellik vardır. (John Lennon, David Bowie, Keith Richards, Sly & the Family Stone, Roxy Music ve daha birçoklarının davulcusu)
Quincy Jones: Dünyadaki en iyi ritm seksiyonu: Ralph Macdonald, Steve Gadd, Eric Gale, Richard Tee, Anthony Jackson.
Billy Ward: Şimdi davulcuların başkanını alalım; Steve Gadd
Dave Weckl: Steve'i duyduğumu hatırladığım ilk anım, Chick Corea'nın 'Humpty Dumpty'si. Çaldığını duyduğumda onu kaybettim. Daha sonra, Steve'i Chick'in çalışmalarında çok dinledim.
Lee Herschberg (ses mühendisi): Genellikle iki davulcu gibi duyulur. İnanmak gerçekten zordur. Yanında oturan başka biri var mı diye bakmak zorunda kalırsınız.
Tony Banks (Genesis - keyboard): Steve Gadd, solo kayıtlarımdan birinde çaldı. Etrafta vahşice ritm atanlardan nefret ederim, Steve'in zevki vardır.
Tom Scott: Davul paternleri birer marka olmuştur. O inanılmazdır.
David Matthews: Kayıt sırasında, piyanonun önünde oturuyordum, davul seti de arkamda kalıyordu. Arkort işleri bittikten sonra Steve kendi kendine bir marş ritmi çalmaya başladı. Sanki birisi üç elle birşeyler çalıyor gibiydi: Biri iki eliyle bir roll çalıyor bir diğeri de 2, 3 vuruşta bir güçlü aksanlar koyuyordu. Nasıl çaldığını görmek için arkamı döndüğüm anda durdu. Sanırım ne yaptığını hiç anlayamayacğım.
Buddy Rich: Davulcuları severim, ama beni hayal kırıklığına uğrattılar, davul çalma sanatını gerektiği kadar yükseltmediler. Birkaç yıl önce durdular. Ben bu süreçte tek bir delik olarak Gadd'i görüyorum. Steve Gadd bu özel davul tarzı içindeki en iyilerdendi ve sanırım hala da en iyisi. Bu bir caz geçmişi olmasına dayanıyor, çaldığıyla da bu geçmişi bağdaştırıyor. Başlangıçta çok ilginçti. Dinlediğim tüm davulcular arasında, Gadd davulunun arkasında en çok ders olanlardan biridir.