Barış Manço'ya laf edenlerin eline ne geçer anlamam. Adam gittiği her yerde Türkçe müzik dinletiyordu, konserleri dolup taşıyordu. Japonları, Korelileri oynatmışlığı var. Herkese kendini sevdirmişti, öyle bir çabası olmamasına rağmen. Ama adama faşist, ülkücü gibi sıfatlar takıp eleştirmeye çalışıyorsunuz. Faşist bir insan bütün çocukların sevgilisi olamaz, ülkücü adamda böyle besteler yapamaz. 7'den 77'ye herkes çok severdi onu ki "Adam Olacak Çocuk" bir çocuk programı olmasına rağmen büyükler keyifle izlerdi.
Barış Manço'yla büyümüş biri olarak ona laf ettirmem, edeni de büyük bir şiddetle eleştiririm. Adam gibi adamdı Barış Manço. Bir tane daha onun gibi yok, olamazda. Bu dünyadan gitti ama ölümün 10. yılında bile mezarı ve evinin önü doldu taştı. Hayatımda bu kadar sevilen bir insan görmedim. Gördüğümüz ilk uzun saçlı adamdı o, kendine has hareketleri, avrupada büyümüş dünyayı gezmiş olmasına rağmen Türk'lüğünden gurur duyması her daim belirtmesi onu bu kadar sevdirdi. Öldüğünde saatlerce ağladığımı hatırlarım sanki ailemden biriydi o, bana (bize) öğüt verirdi. Arabanın önüne oturmamayı, süt içmenin yararlarını eminim onun zamanında olan çocuklar öğrenmiştir. Herşeyden önce hep güleryüzlüydü. Ben onu hiç üzgün görmedim.
Umarım gittiği yerde mutludur ve bu kadar sevildiğini görmüştür. Unutulmayacaksın ölüm bedenin toprağa girmesi değil, eserlerinle kalbimizde yaşayacaksın hep. Rahat uyu Barış Manço..
