COF, Slayer ve Yavuz Çetin.
Yavuz Çetin'i direk eledim zaten bu listeyle ucundan bile alakası olmadığı için. Onun yeri ayrı.
Slayer da parçalar olarak tek tek mükemmel
Ama Cradle Of Filth'in olayı tamamen farklı. Sözler tek bi kişi tarafından yazılıyor ve parçanın klavyesi, daha sonra da gitarları ve davulları besteleniyor. Yani tamamen söz ağırlıklı bir müzik Dani Filth'in müziği. Ayrıca COF'in her albümü bir hikaye içerir. Her parçada hikayenin bir kısmı anlatılır. Ama 15 yaş goth özentisi tabii ki bu olayların farkında olmadan sadece nymph albümünü dinler :P Neyse o ayrı mesele...
Söz bakımından aşmış albümler:
Dusk And Her Embrace
Cruelty And The Beast
V Empire 'dır
ki bu albümler COF'i "Cradle Of Filth" yapan albümlerdir. Her parçası ayrı bir tad verir. Her parçada hikayenin ayrı bi parçasını anlatır. Bazı önyargılı "atgözlüklü" arkadaşların sandıklarının aksine örneğin "Bathory Aria" parçası inanılmaz acıklı bir aşk hikayesini anlatır. Ama heavy metalde bile şiddet ve sadizmin olduğunu sanan bazı "Can Dündar" kafalı arkadaşlar bir black metal grubunu sadece "gürültü" olarak dinleyecekleri için zaten bunun farkına varamazlar.
Neyse her ortamda kendini çok akıllı sanan özentilerin olduğunu varsayarak devam ediyim:
Bir de Midian albümü vardır ki her parçası sonsuz bi entorpalosyon içinde olan geçiş sistemine sahiptir. Böylece bi parça bitip diğeri başlarken hiç kopukluk yaşamazsınız. Hikaye aynen devam eder. Cthulhu Dawn, tüm karanlığıyla bi black metal kültü olurken, "Tearing The Veil From Grace" ismiyle bile insanı etkiler.
Gelin görün ki yeni nesil gençlik marifetmiş gibi 20 sene öncesinin gruplarıyla övünür... 20 sene sonra da Cradle Of Filth'le övünecek bir gençlik olacak mı çok merak ediyorum....
