çok güzel yazmışsın. gerçekten güzel istekler bunlar. ama müzik artık bir endüstri. insanlar bundan para kazanıyor.yüz yıl önceki gibi adam eline sazını alıp gezemiyor anadoluyu. bir grubun oraya gitmesindeki en onemli amaclardan biride para kazanabilmeleri. ve ciddi bir grubun oraya gitmesi en az 20 30 kişilik bir ekiple olabilecek birşey ve günümüz dünyasında kimse para kazanmadan kutsal idealler ugruna böyle maceralara atılmayı cok tercih etmiyor. cünkü o insanlarında odemeleri gereken faturaları,aileleri ve istekleri var. sözlerim yanlıs anlasılmasın. ben herkesten daha cok isterim türkiye'nin dogusunda da batısında da insanların böyle sosyal aktivitelere katılabilmesini. ama bazı gerçekleri de kabul etmemiz gerekli. bugün istanbulda bile pek cok grup eğer para kazanmak zorundalarsa kendi istediği müziği çalma şansına sahip değil. çatır çatır klasik çalan adamların önlerinde bir orgla eller havaya yapmak zorunda kalmasından bahsediyorum. bence bunlar birazda ülkenin genel durumuyla ilgili.umarım yakında daha farklı şeyler gelişir ve herkes türkiyenin her yerine gidip konser verebilir.
diğer bir hususta şehirdekilerin kaynaklarını har vurup harman savurması. bu gerçekten yanlıs ve cok onyargılı bir düşünce. tamam şehirde enstürmanlar var ama bakalım şehirdeki herkes bunları alabiliyor mu? dandik elektrolar en az 350ytl ye satılıyor. iyi anfiler 350 400 dolara, herşey insanların almakta zorlanacağı kadar pahalı.kaldı ki şehirdeki hayatın anadoludan daha pahalı oldugunu da göz onune alırsan şehirdeki pek çok insan emin ol ki bir gitara ya da bir davula senden cok daha uzak. sonucta bizde burda 20şer gitara sahip değiliz ve kırıp dökebilecek kadar enstürman alma lüksümüzde yok. müzik kaynakları konusuna gelince. şehirdeki birisi olarak ben bütün kaynakları internetten indiriyorum. tabi biraz arayıp emek sarfetmek gerekli ama olsun yine de program olsun, teorik bilgi olsun,etütler olsun hepsi internette mevcut. ingilizce ama onlar diyceksin. inan şehirdeki kitaplarda onların basılmıs hali yani yine ingilizceler! türkçe kaynaklar ise yine cok kısıtlı yerde satılıyor. ama onlara da ulaşman yine mümkün.en en kötü ihtimal yayınevinden posta ödemeli isteyebilirsin.
sonuc olarak türkiye'de birşeylerden yoksun olan tek yer doğu değil. burda istanbul'un göbeğinde bile pek cok insan sinema, tiyatro, sergi göremeden hayatını sürdürmek zorunda kalıyor. benim isteğim türkiyeyi doğu batı diye ikiye bölmeden, birbirinden ayrı iki ülkenin insanlarıymış gibi birbirlerinden ayırmadan tüm halkımızın bunlara ulaşabilecek maddi gücünün ve bunlara ulaşmak isteyecek manevi birikiminin olusması.
