gitar çalmayı bilmeden beste yapmaya başlıyoruz, beste yapmaya başlamadan da albüm. her şeyden öte saçımızı sakalımızı uzatıyoruz, dorock a çıkıp 10 numara tirplerle gitarımızı çalıyoruz ama bu müziğin özünü kavrayamıyoruz; ne gündemi takip ediyoruz, ne yaşanılan hayatları biliyoruz, ne tarih okuyoruz ne felsefe ne edebiyat. sadece saçımızla sakalımızla siyahlara bürünmüş darkness power metal görünşümüzle "guya" hayata karşı bir tavır alıyoruz. özüyle resmin tamamını göremeden ayrıntılarda boğulup gidiyoruz..
çok isterdim death gibi bir grup çıksın türkiyeden ama çıkmaz, yanlış anlaşılmasın sadece bizden değil artık dünyadan çıkmaz. metal müzik de artık küreselleşmiştir, bayram edelim. metal müzik biradan, siyahlara bürünmekten ve saçı sakalı uzatmaktan ibarettir artık sadece, ne yazık ki, vesaire.
