1 sn de 60 nota geçebilirsin. (robot gibi aynı gamlar üzerinde yavaş, yavaş çalışarak...) Kimse sana neden geçtin demez, hatta hayran bile kalırlar ne çaldığını anlamadıkları için. Ama 1 sn'de tek nota geçmenin, o notayada kendinden birşeyler katmanın tadına asla varamazsın bu şekilde. Ayrıca teknik konusu ucu açık bir kavram, o kadar açık ki bu gün bile birisi yeni bir teknik bulmuş olabilir. Şöyle bir gerçek daha var malmsteen gibi çalan bir çok kişi gördüm, Tanıyorum ! ama gidip " steve vai " ile aynı setup'ı edinip kullandığı bütün tonları bulup ayarladığı halde aynı tadı, ruhu, tınıyı yakalayamayan insanlarda gördüm. Teknik bence ruhu öldüren bir kavramdır (temel teknikler hariç.) çünkü ben başka bir insanın kendi ruhuyla, kendi içinden gelen müziği ortaya çıkarmasıyla oluşan bi tekniği kullanırsam onun gibi olurum. Ne benim kattığım bir şey olur nede benim bi imzam olur... Çünkü ben o adamın daha önce bulduğu bir şeyi yapıyorum en komik tarafı ben altı, üstü geçeceğim 10 nota için saatlerce kağıtlara bakıp çalışıyorum. Bunun ruhu nerede kaldı dersiniz ki ? Benim için hızlı çalmak, yavaş çalmak önemli değil sadece bi enstrumanı elime aldığımda bastığım notayı içimden gelerek ben mi basıyorum, yoksa aklımda kalmış bi ezberden ibaretmi... En önemli nokta ise; Müzikruhu olduğu sürece Teknik olacaktır. Eğer o adamlar sadece teknik çalışmış olsalardı belkide hala delay,wah gibi şu anda çoğumuza basit gelen efekler bile olmazdı...
