Leviathan ne oldu sana yahu? çok sıkıntılı gibisin bu günlerde. uzun uzun yazdığın yorumlarını okuyordum biraz önce. bütün yazdıklarına katılıyorum. tevazu sahibi olmayı öğrendi bir nesil. etrafıma bakıyorum bazen, kendimi garip hissediyorum. bir renk cümbüşü, bir gösteriş, bir "dünyaları ben yarattım" duruşu. ama sonra yaşıtım olanlara bakıyorum. onlarda da bir yeni nesile ayak uydurma çabası var. ellerinde telefonlar, acayip giysiler. geri kafalılıksa bu gurur duyarım. şimdilerde asıl farklılar tevazu sahibi olanlar galiba. "ben farklıyım" diye geçinen ve modaya uyan tipler gibi değiller en azından. insanlar dönem dönem aynılaşıyor. bir giysi moda oluyor, "hurra hemen alalım" deniyor taraflarınca. mesela bu aralar gri paltomsu bir giysi moda. nerdeyse her kızda var. sıcakta pişmek pahasına üzerlerinden çıkarmıyorlar. ama en komiği onların modaya uyması değil, etrafta önceden belirttiğim "dünyaları ben yarattım" duruşuyla gezinmeleri. "sen de aynı dokunun suyusun, ne fark yarattın da burnun kalktı?" diyesim geliyor kendilerine, ama diyemiyorum. çünkü genç nesil çok fazla. hepsine bir bir nasıl söyleyeceğim? son olarak yaşasın flash gordon.
