Her dinledigimde agladıgım,hatırlattıkları icin degil de yazıldıgı durum icin agladıgım,Lee Douglas'ı dünya üzerindeki en harika seslerden biri olarak gormeye basladıgım ilk sarkı (ikincisi A Natural Disaster,orada da Lee soyler,ayrıca baterist John Douglas'ın kızkardesidir kendisi) bu sarkıda Danny (Vincent'in kardesi,Anathema gitaristi,Are You There i de soleyen muhtesem sahıs...seviyorum ulen!:p) de soler,back vokal yapar...Sarkının yazıldıgı duruma gelince...(ahh ya gelmese miydim)
...bilindigi gibi One Last Goodbye,Cavanagh kardeslerin olen annesi Helen icin yazılmıstır...Hem sozu hem muzigi Danny'ye aittir(Cavanagh,hani su demin bahsettigim tapılası mahluk)Parisienne Moonlight ise -soz ve muzik yine Danny'e aittir-,One Last Goodbye'a Helen ın cevabıdır...Sadece Danny'nin hayal ettigi,annesinin istese bile asla veremeyecegi cevap...''Be free of all the pain'' der Helen,ya da Danny onun oyle demesini ister,cunku o da One Last Goodbye da haykırmıstır tum acısını,''I still feel the pain'' demistir...
Sarkı biter...''I kow you tried to feel'' der Helen...Bilmem Danny ne yapar ondan sonra...
Ya iste boyle bir sarkıdır bu...Bu ve One Last Goodbye,acının saheseri Judgement albumunun en belirgin haykırıslarıdır...Benim icin ''keske''lerin sarkılarıdır...Keske bu sarkılar hic yazılmasaydı...
