erkan oğur'da sonra beğendiğim sayılı türk gitaristleri arasındandır demir demirkan. bazen epey yaratıcı işler yapıyor, çoğu zaman sınırları zorluyor. pentagram'dan da bu yüzden ayrılmıştı zaten sanırsam. metin türkcan ise daha çok göze, genç kızlara hitap ediyor. çok şekil, askısı bayağı aşağıda gitarı dizinde çalıyor nerdeyse. ama gel gör boyuna waha abanıyor, farklı hareketlerden kaçınıyor ve kirk hammet tadında tutturmuş bir boyuna mi pentatonik gamından inip çıkıyor. kötü gitarist asla demiyorum, kirk hammet da çok iyi gitarist; sakın yanlış anlamayın. benimkisi sadece öznel bir tercih, zevkler renkler tartışılmaz tadında. ama hal böyle ki demir demirkan'ın da tekrar pentagrama dahil olacağını düşünmüyorum, ha beraber çalar-çalmaz orası ayrıdır da. çalsa güzel olur ama.
