Kesinlikle Liv Kristine'li dönem, neden derseniz de, size ayrıntılı bir açıklama yapabilirim, bir Theatre of Tragedy hayranı olarak...
95' yılında çıkan ''Theatre of Tragedy'' ve 96' yılında çıkan ''Velvet Darknes They Fear'' adlı gotik metal harikası olan albümlere bakarsak, neden Liv Kristine dediğimi anlarsınız. Ha diyeceksiniz ki ; ''lan Musique ve Assembly'' adlı iğrenç albümlerde de Liv Kristine vardı'' Evet haklısınız, vardı ama, bu albümleri tek başına yapmadı kadın, ki zaten bu grubu asıl mahfeden kişi de Raymond Rohonyi denilen şahıstır. Gerçi kendisi, vakt-i zamanında, enfes şarkılar ve müzikler yapmıştır, yiğidi öldür hakkını yeme misali, ben de ona hakkını veriyorum. Hem zaten Liv Kristine'nin sesi -bana göre- Nell'den çok daha iyi. Her zaman diyorum ; ''Liv'in sesini melekler bile kıskanır, varlarsa eğer...''
Ama 95' ve 96' tarihli albümlerini iyice bir dinleyin, gerçekten muhteşem şarkılar var o albümlerde. Bir ''Hollow-Hearted, Heart Departed'' var mesela, böyle bir şarkı yoktur yeryüzünde. Liv sesini öyle güzel kullanır ki, hele o ''father'' deyişi, ruhumda tarif edemeyeceğim fırtınalara sebep olur. Harika bir albüm tek kelimeyle. Velvet Darknes They Fear adlı albümlerine değinmek istemiyorum, çünkü başlarsa sabaha kadar yazabilirim, ki vakt-i zamanında ayrıntılı bir incelemede bulunmuştum farklı platformlarda. Bu albüm bana göre Gotik metal, daha doğrusu Gotik müzik adına yapılmış en iyi albümdür. Evet, Gotik metal adına yapılmış tüm albümleri dinlemedim, zaten sizinde, benimde hepsini dinleme gibi bir şansımız yok. Ama bu albüm gibisi olduğunu zannetmiyorum. Sözün özü; Liv Kristine...
Ah be azizim, daha çok yazardım ama, cidden kollarım yoruldu...
