the night and the silent water(gece ve sessiz su)
ve bizi terkettin
yorgun ve solgun, bir eylülde
mevsimlerle kaybolmuş
ama kuruntuda saklı
bir yerde, gözlerini gördüm
ölümden yoksun
auran fırtınada ayakta
sert gözyaşlarıma takıldım
salondaki sıcak eleme, mehtaplı kedere
kimsesiz uzanan küçük göller
aya inatçı gölün kutsal andaçları
fısıldadılar “içtiğin tüm antlar boşuna…”
onlara benziyor muyum?
yasını tutup çekip gidenlere
her şeyini verebileceklere
seni yine görebilmek için
sadece bir saniye için bile
yüzün, fotoğraftaki gibi
beyaza boyanmış
bunun hakkında pek konuşmadık
artık ne önemi var ki?
güz kefeninin pelerinine
diktim gözlerimi, yıldızların loş girdabına
sanıyorum ki artık benim için gitme vakti geldi
ışığın içinde uyusan bile
gece ve sessiz su
hala çok karanlık
işte o harika eserin türkçesi.nedendir bilmiyorum ama bu şarkı insanı ağlarken güçlendiriyor;güçlüyken ağlatıyor.süper bir eser...