Baştan aşağı melankoli...
Herşeyleriyle hayatımın vazgeçilmez parçalarına imza atmış müstesna topluluk, insanı kahreden o tarif edilemez vokal...
Onları dinlerken madde kullanmadan bağımlı olabilirsiniz; ya da artık bir daha asla yerinden kalkamayacak yaşayan bir ölü gibi hissedebilirsiniz
Elbette bu tip durumları herkes sevmez, hatta gıcık gidebilir. Karakter yapısıyla alakalı insanın bu gruptan birşeyler hissedebilmesi.Herkes hayattan bezmek zorunda değil.
Ben bu grubun, intihara meyil ettiren şarkılarını, bunalımın uç noktalarında gezinen şarkılarını seviyorum sadece. Pek tabii bu tip şarkılar da her daim dinlenemiyor. Ama bazen öyle bir an geliyorki, thom yorke söylese ben ağlasam ve de hiç yarın olmasa diyebiliyor insan.