aynanın keli gitti vahı kaldı. neydi o şarkılar be.. bir insan hayal edin; kel, takım elbise giymiş, matrix tadında güneş gözlüğü var, gitar çalmayı bilmiyor ama çalıyormuş gibi yapıyor, arada sırada kıvrak danslar yapıyor ve yanık görünümlü tadında şarkı söylüyor. bence küçük çocuklara hayal güçleri, düş dünyaları gelişsin büyüsün diye kitap okutturmaya gerek yok. ayna, başlı başına bir vukuattır, olaydır; insanların ufkunu açar. olmayacak şeyleri, aklınızın ucuna dahi gelemeyecek olayları gerçelleştirir. bir de cankan var böyle ama o bir sayfa sürer. hiç girmiyorum.