Ben de OPETH'i 2003'e değin tanımıyordum. Ama bilmemek değil, öğrenmemek ayıp. Taki kampüs içinde eski CD'leri karıştırana dek. OPETH Tüm FULL albümleri CD'si. Muhteşem bir karşılaşma idi kendi adıma. Ve benim en büyük kazancım. Ardından aquvarium'u edindim, hem de o kadar şevkliydim ki çekme albüm yerine orijinalini aldım. 10'ar dakikalık şarkıları İngilizce edebiyat notlarımın arasında boğuşurken, ilaç gibi gelirdi. BEN, ders notlarım ve OPETH. Şu sıra okuluma ara vermek zorunda kaldım. Elimde kala kala bir opeth CD'si. Biraz içim açıyor tabi. Opeth ağlanır mı bilmem, ama ben ağlayabiliyorum. Bu grup insanı hem ağlatır hem güldürür hem doldurur hem boşaltır. Bundan 1 yüzyıl sonrası, eğer kıyamet kopmazsa:) gelecek nesiller OPETH'i nasıl senfonik eserler kalıcılığını koruyup zevkle ve şevkle dinleniosa aynen öyle dinlenecek. Buna kalıbımı basarım.
Mikael'i görememenin sancısı içimde halen bir kurt gibi sarmal sarmal dönüyor. Ama hem İst'e hem de ank'a uzağım. Umarım bir gün yaşamımda bir defa şu efsanevi prog. death metal grubunu dinleme imkanı bulurum.
Sevmeyenlere de ne diyim, zevk meselesi, Allah akıl fikir versin.