Palavracılar,tutkulu aşıklar,gezginler ve fahişeler,katillerle hilekarlar,sadistlerle,diktatörler...hepsi bir zamanlar çocuktu...Büyümek icat edilmeden çok çok zaman önce susmak,yaşamak,görmek zorunda bırakılmamışken....
Çıplak ayaklarıyla taşlarda dolaşır,canavarlardan korkar,ağaç dallarını atları yaparlardı.Cesaretlerini besleyen hayalleri vardı.O zamanlar özgürlerdi....
Bir gün seçim vakti geldi.İnsanlar kimliklerini seçti.Ressamların eline boyaları,şoförlerin altına arabaları,politikacıların diline sözleri verildi...
Yazarlar kalemleriyle ne yapacaklarını bilemeden birşeyler olmasını beklediler.Bazen hiçbirşey olmadı ve giderek küçüldü umutları.Bazen de yıllarca yüreklerinde taşıdıkları bir günde aktı kalemlerine....
