hayat kimse için sonsuz değil..şöhret gibi..ve şükrediyorum ki bir zamanlar bircok seyi paylastıgım bir arkadasımı kaybettıgımde ailesine bas saglıgı dılemeyecek,onun adını anmadan unutturmaya calısıcak,,artık bir şey yapma şansı olmayan bir insanın emeğini çiğneyerek zirveye cıkmaya calısıcak kadar aciz bir insan olmadım..aslında keske nefsıme yenık dusmeyıp su yazıyı da yazmayabılseydım..cunku ben serkan aktaş ın ailesinden biri olarak bu grubun adını duydugumda dahi utanıyorum..album kapagına onu anmak adına resmini bile koymayışlarına artık üzülmüyorum bile,cunku onlar boyle bır ınsanın yanına yakısamazlar,onu tasıyamazlar,onunla yukselemeyecekleri için onu alçaltırlardı..
gece yataklarına yattıklarında geçirdikleri günü düşünüyorlardır elbet,album satıslarını,konserlerini,arkadaşlarını,kendilerini..acaba 7 mayıs gecesınde akıllarına bir kez olsun gelmedı mi serkan?ya da ölüm gelmedi mi akıllarına..24 yasında bır gencın bile basına gelebılecekse bu acı olay,kendilerinin ölecekleri gunden korkmadılar mı o gece??yuzlerıne gulup arkalarından aglamayacak hatta cenazesıne bıle ''kendılerı gıbı'' gelmeyecek olan sozde arkadaslarını,meslektaslarını dusunmedıler mı?..
gidilecek olan yer aynı herkes için..ama oraya ne ün gider,,ne para!!!yalnızca insanlık tasınabılır..yazık ki bu ''başarılı'' arkadaşlar oraya eli boş gidecekler...