Açıkçası, belli dönem ve gruplarda saplanıp kalmayı kaliteye değil, yaratıcılık eksikliğine bağlıyorum.
Bealtaine'in yorumundaki [bach ; pink floyd] kapalı aralığına girmeyen Jamiroquai, U2, Radiohead, Muse, Gotan Project hatta Michel Petrucciani gibi oluşumları, bunun yanında acid jazz, funk, fusion, new jazz, chill out gibi bazı müzik türlerini dışarı alma konusuna katlanamadığım için bu yorumu yazdım.
Bunun dışında "guitarplayer"ın yorumundaki "David çalana David setup'ı" anlayışı da biraz anlamsız geldi. Bir setup kimseyi kimse gibi çaldıramayacağı gibi eksikliğinin de nereye kadar negatif etki edeceği tartışma konusudur. Bu tartışmanın başı da birisi gibi çalmanın mı esas olduğudur kanımca...