patrick rondat fransızların gitar dünyasına armağanıdır ve saygıdeğer bir arkadaştır, dream theater'in 1990'dan beri fanı olan biri olarak söyleyebilirim ki zaman zaman konserlerde sıçmaktadırlar, petrucci zaten nerdeyse tüm sololarının bir yerinde mutlaka hata verir, myung dance of eternity'deki aşırı hızlı solosunda ufaktan çuvallar ve hızıyla örtbas eder, portnoy bile ders cd'sinde yazdığı bazı partisyonları bire bir çalamadığını ve doğaçladığını itiraf ediyor, james zaman zaman müziğin karmaşası içinde sözleri unutabildiğini söylüyor dürüstlükle, içlerinde hem yaşça hem de müzikal tecrübe olarak en kıdemlileri olan jordan bile (ki kendisi 9 yaşında juliard müzik okluna bursla girmiştir) zaman zaman partisyonlarındaki aksamaları hızıyla kapatmakta, yani oluyor böyle şeyler...