olaylara bir de bu elemanların gözüyle bakmak lazım. nasıl ki biz yıllar yılı okullarda şurda burda yunan düşmanlığıyla büyüdüysek bunlar da yıllar yılı dedelerinin yaşadığı sürgün hikayelerini dinleyerek büyüdü. ve ne yazık ki gerçekten böyle bir olay yaşandı. bu olayın yaşanması gerekiyor muydu, kaşınmışlar mıydı? onu bilemiyoruz. çünkü özellikle biz yeni nesile bu konu karanlık bir nokta olarak sunuluyor. kısacası bence bu insanlar bize bu kadar düşmanca yaklaşabiliyorlarsa mutlaka bir nedeni vardır. ateş olmayan yerden duman çıkmaz. bence şapkayı önümüze koyup düşünmemiz lazım. hem bizim hem onların. "ben soykırımı reddediyorum" demekle olmuyor. bu tarz yaklaşımlar işte bu gurup elemanları gibi yeni nesil arasında daha yüzyıllarca değişmeyecek düşmanlık tohumları ekmekten öteye gidemiyor.
