Müzik, insanın beynindeki "felsefe yapma dürtüsünü" harekete geçiren bi tetikleyicidir bence.
Ayrıca iyi seçilmiş bir müziğin insanın bu yolla zekasını da geliştirebileceğini düşünüyorum. En önemlisi de hayalgücü ve müzikle, hikâyenin, bir olayın ve/veya duygunun bütünleştirilmesi; ve bu olayların insanlar tarafından dinlenip, anlaşılıp yorumlanması.
Birçok insan dinledikleri "müziğin" etkisinde kalıyor. Ama pek az insan bi felsefenin etkisinde kalıp bu felsefe için müzik yapıyor. Bu yüzden "sanatın" felsefeyi doğurduğuna inanırım.
Amaç felsefeyse zaten bu yapılan propogandadan başka birşey değildir bence... Aynı şey sanatın resim, heykel, tiyatro, bale, opera vs. dalları için de geçerlidir benim kanaatimce. Eğer işin içinde bir fikir empoze etmek dürtüsü yatıyorsa insan zaten zorlandığığını hisseder bundan faydalanıyorken. Sanatta esas olan estetiktir. Kulağına, gözüne ya da her ikisine birden zorla dayatılmaya çalışılan şeyleri ancak fiziğimiz kabul eder. Bakarsın, duyarsın ama "hissedemezsen" hiçbir anlamı yoktur bunların.
aynen katılıyorum, ellerine sağlık Ktulu abi kesinlikle bu konudaki tüm düşüncelerimi yazmışsın :)
