bne DT yi ilk dinlediğimde 10yaşında filandım ve bariz tırsmıştım ne yalan söyliyim şimdi (neyden tırsıp kapattığımı bilmiyorum galiba biraz sert gelmişti o yaşta).... bi kaç yıl sonra o cd tekrar elime geçti ve dinlediğimde şoka girmiştim ama bu sefer tırstığımdan değildi, o zamana kadar hiç bu kadar dolu dolu müzik keyfi yaşamadığım için....
işin güzelliği de o keyfi hala -hani diyolar ya, ilk günkü gibi diye- yaşıyorum, hatta her dinleyişte başka bi tat alıyorum sanki...
ya bu böyle iç dökme gibi bişi oldu ama kusura bakma ayşa başlığı görünce dayanamadım...
