ben pink floyd ile büyüdüm. uykuya daldım. uyandım. hayatım onunla geçti. syd sonrası dönemi kastediyorum ama. ben çok matah bir insan değilim ama küçüklükten gelen bir alışkanlıkla da dinliyor olabilirim; ancak, müzik otoritelerinin dediklerini başkalarının yorumlarına bakarken baz alıyorum. adamlar diyorki, pink floyd'u anlamak onu dinlemek özümsemek yüksek bir müzik algısına, duygusal derinliğe işarettir. bu da zekadır. Onları seven insanlar yüzeysel olmuyor. büyü denen saçmalığa inanmam. ama eğer varsa, bu pink floyd'dur. sevmeyen insanlar yüzeysel değillerdir belki, ancak haksızlık ettiklerini söyleyebilirim. çünkü dinledikleri başka grupların ilham kaynakları olduğunu gözardı ediyorlar anlamına geliyor. şöyle bi daha durun sakin kafayla dinleyin derim. sevmezseniz de bi tarafları eksilmez:))
