öyle değişik acılar vardır ki,paylaşıldığı sanılan anlarda,aslında artar,kişi sayısına göre ikiye ya da daha fazlasına katlanır.mesela tipik depresyon kaynaklı fikirler ya da nörotik anksiyete kaynaklı cümleler.acıları paylaşmak için sevgi yetmez,bilgi gerekir,özellikle psikoloji ve psikiyatri bilgileri.sevgi,yani acıları paylaşmak,halden anlamak demektir,hak vermek demektir ki bunun için az önce sözünü ettiğim iki bilim hakkında bilgi şarttır,yüce gönüllülük yetmez.aşk denen o şey elbette var ama geçici ve kırılgan olduğu da bir gerçek ve insanı intihara ya da depresyona ya da alkolizme sürükleyebildiği de malum.böyle birşeye değer vermek ve teslim olmak akıllıca mı? ben fırtınalardan ve dalgalardan bıktım,sığınacak bir liman da göremiyorum.göreniniz var mı? varsa anlatsın,nasıl birşey o? nedir?