Kızım olsa kimi isterse onla evlenmesine izin veririm, delikanlı hakkında şahsen de bir fikir sahibi olduğumda ve de kızım 20li yaşlarına yeni girmediyse tabii. İnsanın fikirleri kolay oturmuyor. Kız benim kızımsa zaten aklı başındadır, insanları gözlemleme-tanıma yeteneği gelişmiştir ve seveceğini sevmiştir. Mümeyyiz bir insansa kendi istediğini biliyordur sonuçta kızım. Bunu da gelip bana söyleyebilecek olgunluğa erişmişse ilişkisi, olay tamamdır. O bana güveniyordur, ben de ona güvenirim. Onda gayrı müslüman hristiyan musevi ateist olmuş, saçı uzunmuş kısaymış, küpesi varmış yokmuş, rock dinlermiş halk müziği dinlermiş istediği insan farketmez. Görgülü, erdemli insansa "kendi gibi" birini sevmiştir sonuçta.
Baba ya da anne itiraz ediyorsa olaya farklı sebepler vardır ortada. "Haklı" ya da "haksız" demedim, başka sebepler. Daha derinlemesine bakmak lazım olaya.
Kolay gelsin, bu tip acılar ağırdır, umarım istediğin gibi sonuçlanır olay. Yine de merak ettim bir şeyleri ve bir iki önerim olabilir ama bunun yeri burası değil tabii ki.
Sonuçta umarım istediğine varır olay.
Saygı, sevgi.
Onur
Not: Ben de ne kız babası olurmuşum ya belki de baba olunca (kız ya da erkek babası) olay bir boyut değiştiriyordur bilemiyorum. Baba olan yok mu aranızda? O cevaplasın iyisi.