sanırım ilk dinlediğin d.t albümü ToT o yüzden böyle söylemen muhtemel. çünkü gerçekten albüm gaz ve dinlenebilir cinsten ama SFAM, AWAKE ve FII gibi albümler çıkarmış bir gruba göre tek kelimeyle boş bir albüm.
evet dinleyip deliler gibi kafa sallarım. mesela endless sacrifice'ın prog.solo kısmı inanılmaz doyurucudur ama o şarkıdaki o inanılmaz basit havayı sezmemek mümkün mü? nü metal nakaratları bile daha kaliteli olur her zaman.
ya da this dying soul'a ne demeli? dünyanın en şahane girişine sahip olabilir:) fakat en berbat vokal ve gitar partisyonlarını barındırdığı gerçeğini de kabul etmek lazım.
albüm boyunca petrucci'nin en ruhsuz ve zorlama sololarını dinlemek de apayrı bi sinir bozucu unsur.
10 küsür dakikalık In the name of God ise kusura bakma ama rezalet.
giriş şarkısı As I am (kendilerinin de kabul ettiği üzere) fazlasıyla metallica kokuyor ve vokal için direkt james ile aynı denebilir. tamam bariz bir metallica hayranlığı var kabul ediyorlar zaten ama şarkının ilk iki dakikasının şu an ismini hatırlayamadığım eski bir hard rock grubunun bir şarkısının introsuyla birebir aynı olduğunu duymuş muydun?
biraz fazla b.k attım sanırım ama işte d.theater için kesinlikle vasat bir albüm bence. octavarium da bu şekilde olmamalı bence.
